1968.
Leiderdorp wist het niet, maar……….Kruidenier Braam wordt………..Dominee.
(Van een onzer verslaggevers)
De Leiderdorpse kruidenier D. Braam hoopt binnenkort als dominee beroepen te worden in een gereformeerde gemeente zonder herder. Vorige week legde hij zijn laatste examen af en het wachten is het nu op een kerk.
In Leiderdorp wist niemand dat de man die zo behendig een ons kaas kon afwegen stug studeerde voor zijn domineesexamen. De heer Braam: “Ik wil liever niet in Leiderdorp beroepen worden. Dan zeggen je gemeenteleden nog dat de dominee vroeger altijd te weinig gewicht gaf”.
Drie dagen in de week, maandag, dinsdag en woensdag, liet kruidenier Braam zijn kruidenierswinkel in de Hoofdstraat in de steek. “Maandagmorgen zeven uur stond ik bij mijn dochter in Amstelveen op de stoep. In haar huis studeerde ik elke avond tot elf uur. Woensdagavond ging ik weer naar huis. Mijn dochter hielp ondertussen in Leiderdorp in de winkel”. Dat hield het gezin Braam drie jaar met grote verbetenheid vol.
De winkel is verkocht, maar vanuit zijn woning kijkt de heer Braam nog dagelijks met welgevallen naar zijn schepping. “Dertig jaar geleden ben ik er mee begonnen. In de tweede klas moest ik van het gymnasium af. Ik wilde toen al dominee worden, maar huiselijke omstandigheden lieten dit niet toe. Ik heb niet achterom gekeken maar besloten dan maar een goede kruidenier te worden”.
Drie jaar geleden sprak de heer Braam een nacht lang (onder het genot van een glas sherry en een buitenlandse kaas) met een gereformeerde dominee uit Leiderdorp. Het resultaat was dat hij een paar weken later ging studeren. “Het was niet gemakkelijk. Ik heb me zelf moeten dwingen om tien, twaalf uur per dag op die stoel in Amstelveen te blijven zitten. Een gewone theologiestudent heeft medestudenten en professoren om mee te praten. Ik kon nooit eens met iemand een probleem doornemen”.
Het dubbele leven van de heer Braam – kruideniertheologiestudent – brengt hem wel dichter bij de mensen dan een jonge dominee, die kersvers van de universiteit komt.
“Zo’n kruidenierszaak, het contact met de klanten en het omgaan met 6 man personeel, maakt je natuurlijk realistisch. Je laat je niet zo gemakkelijk meeslepen door de verhalen van de mensen.
Verhalen kan iedereen vertellen en ik heb er in de winkel heel wat gehoord”.
Aan de andere kant: “Vroeger zongen de gereformeerden op zondag: “Hier beneden is het niet” Dat is natuurlijk onzin, het is wel degelijk beneden”.
Op de gereformeerde scherpslijpers, die niets willen weten van radio en tv is de heer Braam niet zo gesteld. “Ik heb geen televisie omdat ik vast elke avond zou gaan zitten kijken, als ik er wel een had, terwijl ik nog veel andere dingen te doen heb. Dat is de enige reden. Maar de televisie brengt het lot van onze verre naaste in de huiskamer en we zullen er eindelijk eens iets aan moeten doen”.