Het gezinsleven van Griekspoor's was en is soms totaal verschillend. Het komt nogal eens voor dat een Griekspoor huwde en dat zijn vrouw al vier maanden in verwachting was. Ook dat bij een huwelijk een zoon van ruim twee jaar en een zoon van acht maanden al als Griekspoor’s ingeschreven stonden als hun kinderen.
Margaretha van der Roer, huisvrouw van Nicolaes Griekspoor, gaat buiten medeweten van haar man een testament opmaken aan haar zoon Gerrit van der Sanden. Stellig wilde Nicolaes zijn buitenechtelijke zoon geen boedel nalaten want ze heeft getracht hem over te halen om een nieuwe lijst te maken van de boedel. Dit mislukte schijnbaar. Waltherus Griekspoor, zoon van bovengenoemde Nicolaes, kende amper een gezinsleven. Op 16-jarige leeftijd ging hij als soldaat het leger in en reisde hij voortdurend met het regiment tot hij op 7 september 1788 op 22-jarige leeftijd, waarschijnlijk te Vianen in Limburg, overleed. In Breda is de begraafaantekening tien dagen later te vinden.
Over de huwelijken nog een paar wetenswaardigheden: Huwelijken van familie met een andere familie komen voor en zelfs huwelijken in één familie van Griekspoor komen voor. Zo trouwde Jacobus Griekspoor en Gijsbertje Griekspoor in 1900. Hun vaders waren broers van elkaar en dus waren zij neef en nicht van elkaar. Adriana Griekspoor en Hendrik van Noort krijgen een dochter: Josina van Noort. Zij trouwt later met Jan Griekspoor. Jan’s vader was een broer van Josina's moeder. Dus Adriana was schoonmoeder en tante van Jan. Jan Griekspoor trouwde Magrita van Groningen en samen kregen zij zes kinderen; hierna overlijdt zij. Hij hertrouwt met haar zus Geertruida van Groningen, waar negen kinderen uit geboren worden. Adriaan Griekspoor en Bartholomeus Griekspoor trouwen met respectievelijk Janke-Geertje de Groot en Lambertha de Groot.
Over het gemeenschapsleven ook een paar dingen. In Breda werden kinderen van Jan-Wouters van Griekspoor gedoopt en daarbij komen dan nogal eens dezelfde namen als getuigen voor, zoals "Van Rosmeulen". Kennelijk was daar een goede band mee. Nicolaes Griekspoor woonde in Breda en was daar postiljon en later buitenvoerman. Hij was dus nogal eens van huis. Op de Zwaluwe geven de akten een landelijke en vriendschappelijke indruk. In de akten zijn vaak veldwachters, schoenmakers, mandenmakers etc. getuigen bij aangiften van geboorten, huwelijken en overlijden. Natuurlijk gecombineerd met de familie als getuigen. In de Zwaluwe wordt Crijn Griekspoor "in de kerk" begraven. Werd men in de kerk begraven, dan was het meestal een persoon, die veel deed voor de kerk, gemeenschap of plaats. De redenen van begraven zijn in de kerk heb ik niet kunnen achterhalen.
En dan naar de Haarlemmermeer. In 1834 werd Janke-Geertje de Groot te Hoeven geboren en in 1836 haar zuster Lambertha te Lage-Zwaluwe. Vermoedelijk verhuisde Barend de Groot in circa1855 van Zwaluwe naar de Haarlemmermeer. In 1847 overleed hun moeder en zijn vrouw Teuntje Visser. De familie De Groot verhuisde met de familie Griekspoor mee naar de Haarlemmermeer. Dit was van de Griekspoor's: Adriaan, Bartholomeus, Jacobus, Jan, Johanna-Adriana, Maria-Cornelia, Adriana, Pieter, Cornelis, Teuntje en vermoedelijk ook Adam. De Haarlemmermeer zou drooggelegd worden en daarbij zouden ze gaan helpen, want er was veel werk te doen. De reis van de Zwaluwe naar de Haarlemmermeer werd met een trekschuit afgelegd. Toen de drooglegging klaar was, werd het Noordzeekanaal gegraven. Daar wordt volgens een dagboek van één der arbeiders tijdens een rel, over de beloning te Wijkeroog, Leendert-Jan Griekspoor doodgeschoten door de dienstdoende stalmeester, die de opstand probeert tegen te gaan. Leendert-Jan was een 23-jarige spitter uit de Haarlemmermeer. Deze is mij echter onbekend gebleven. Volgens de Burgerlijke Stand overleed daar echter Ubregt Kijmel. Een niet te verklaren verschijnsel.
En dan nog iets meer over de Haarlemmermeer. In de 16e eeuw bestond de Haarlemmermeer uit een aantal kleine meertjes, die zich in de loop der tijden tot één grote samenvoegden. Het water drong echter zodanig op (zelfs de stad Leiden werd bedreigd) dat in de vorige eeuw, omstreeks 1850, werd begonnen met de drooglegging. Dit geschiedde door middel van drie stoomgemalen: de Cruquius, de Leeghwater en de Lijnden, waarvan de twee laatstgenoemde nog volledig in bedrijf zijn. Het Cruquiusgemaal is thans ingericht als poldermuseum. Het drooggemalen gebied - de Haarlemmermeerpolder - is circa
Om een indruk te geven over hoe bepaalde genearties genoemd worden, heb ik een Generatie-overzicht gemaakt. Click hier om het Generatie-overzicht te bekijken.
Vele gemeente- en rijksarchieven hebben hun medewerking gegeven aan het onderzoek waardoor vrij veel gegevens konden worden achterhaald. Maar ook een onderzoekbureau en een Spaanse Heraldische vereniging gaven duidelijke en heldere informatie. Aanvullende gegevens van de afgelopen eeuw, zoals geboorte-, doop- en huwelijksdata, kreeg ik van de Nederlandse Hervormde Gemeente in Nieuw-Vennep.
De Griekspoor's waren de laatste drie eeuwen overwegend landarbeiders. De laatste eeuw zijn de beroepen divers geworden doordat er steeds meer Griekspoor's kwamen. Er zijn leuke beroepen bij: vertegenwoordigers, ingenieur, cineast, onderhoudsmonteurs, telers en directeuren van bedrijven zoals een slagerij, schoonmaakbedrijf, vrachtwagenbedrijf, bagger- en grondwerkbedrijf.
Toch kan deze stamboom nog altijd worden uitgebreid. Rondom de tweede wereldoorlog zijn veel Griekspoor’s namelijk geëmigreerd naar onder andere Amerika en Australië. Zij hebben daar inmiddels een uitgebreid nageslacht voortgebracht. Overigens bleken vorige veronderstellingen dat we uit Grisport in Frankrijk of Schriek in België afkomstig waren, ongegrond en onwaar te zijn door nader onderzoek in Breda van vóór 1690. Er is geen genealogische verwantschap met de families Hikspoors en Hexpoors.
Dankzij de medewerking van bovengenoemde instanties en de familie was het voor mij mogelijk onze wortels tot 1545 te herleiden. Archieven - in het bijzonder het Stedelijk Museum van Breda - wil ik op deze wijze hartelijk danken omdat ik door hun hulp mijn dankbare hobby met succes kon uitvoeren.
Iedereen die correcties of aanvullingen heeft, verzoek ik vriendelijk deze te sturen naar mijn emailadres door onderaan deze pagina op MAIL ME te clicken.
Alvast bedankt en veel plezier op de website!
Wegens persoonlijke omstandigheden, dreigt mijn website van Internet af te moeten, daarom doe ik hiermee een oproep voor een financiele bijdrage voor deze website. U kunt uw bijdrage storten op giro 7078503 t.n.v. A.Griekspoor te 's-Heerenberg. Alvast bedankt en graag tot ziens.
Adrie Griekspoor
beheerder Website Griekspoor
Ik ben Adriaan Griekspoor, geboren in Nieuw-Vennep. Tot op heden vul ik de stamboom aan met nieuwe gegevens.
Familieonderzoek, stamboom, sibbenkunde en genealogie, allerlei namen waarmee hetzelfde wordt bedoeld: het speuren naar de namen, gegevens en verhalen van grootvader, overgrootvader en nog veel verder. Natuurlijk horen daar ook de vrouwen van de Griekspoor's bij. Zonder hen zou er nooit een stamboom gemaakt kunnen worden, evenmin als een leger van Philips II. Mijn vader zei eens op een dag tegen mij: “Weet jij nou welke Griekspoor wie is?”. Ik moest natuurlijk ontkennend antwoorden. Er wonen immers vele Griekspoor's in de Haarlemmermeer. Mijn vader zei toen: "Schrijf het maar eens op". Dat opschrijven is uit de hand gelopen en heeft geresulteerd in een vrij uitvoerige familiestamboom met als bekroning op het werk een familiewapen met de benaming "Greco del Castello". Dit wapen werd in de 16e en 17e eeuw in Italië gedragen door de Greco's. Aannemelijk is dat de Greco’s (Grieken) afkomstig waren van het Griekse koninkrijk Poros.
De stamboom omschrijft namen en gezinnen op nummer vanaf de eerste voorvader. Ook beschrijft het de omstandigheden en landelijke aangelegenheden als die met de familie te maken hadden. Zoals toen de Griekspoor’s in ca.1855 uit Noord-Brabant kwamen om het land in de Haarlemmermeer, net drooggelegd, vruchtbaar te maken en daardoor zichzelf een bestaan te verwerven. Mijn verste bekende voorvader behoorde tot een Italiaans eliteleger van Philips II. Zij veroverden Breda. In 1592 heroverde Maurits Breda met het bekende turfschip en zodoende moest dit legertje zich overgeven en bleef mijn voorvader in Breda wonen. Pas in 1732 ging een voorvader naar Lage-Zwaluwe in Noord-Brabant. De stamboom gaat tot nu toe terug tot het jaar 1545. Dit is het vermoedelijke geboortejaar van een Italiaanse edelman als voorvader met Griekse wortels.